WIE BEN IK?

De vraag der vragen. Wie ben je? Wat ben je? Ben je je naam? Ben je je lichaam? Je gender? Je beroep? Je status? To be or not to be. Soms ben je dit, soms ben je dat. Wie ik wel/niet denk dat ik ben? Ik heb werkelijk geen idee.

Wat hier van belang is, is dat ik op de vroege avond van donderdag 4 december 2014 een wonderbaarlijke sensatie beleefde die mijn idee van wat ik was volledig op z’n kop zette.

Van iedereen op aarde was ik wel de allerlaatste persoon waarvan ik had verwacht dat hij een spirituele ervaring zou krijgen want ik had een grondige hekel aan alles wat maar met religie of spiritualiteit te maken had.

De ervaring kwam als een complete verrassing want ik was op dat moment vooral bezig met reddeloos ten onder gaan in een beslissende crisis. Eigenlijk had ik net besloten om er een einde aan te maken.

 
HET LIEP ANDERS

De persoon die op vrijdag 5 december 2014 wakker werd was een wervelend en positief mens. Hij stond onder de douche en wist niet wat hem overkwam. De gelukzaligheid en dankbaarheid die hem vervulden werden hem bijna teveel. Wat was er in godsnaam gebeurd??

Er was de avond ervoor een ogenblik van inzicht geweest; een kort moment waarin ik even intens getuige werd van dat wat ik altijd als ‘mezelf’ had beschouwd. In plaats van dat ik die persoon als ‘ik’ beleefde (zoals gebruikelijk), nam ik hem vanaf een afstandje waar.

Het was zo snel gegaan dat dat ‘ik’ er niet eens echt bij stil had gestaan. Pas toen ik de dag erna als herboren wakker werd zag ik het verband; dat ‘ik’ was van zichzelf verlost.

 
VERLOST?

 
Verlossing is inzien dat je je hele leven met een hamer op je eigen duim hebt geslagen. En er dan mee ophouden. Wat ik beleefde was een enorme gelukzaligheid als gevolg van het feit dat ik in één keer van al mijn bij elkaar gedachte problemen verlost was.

Dit was het gevolg van het inzicht dat ik niet de denker ben, maar dat ik besta uit zuiver bewustzijn waarin alles (ook de denker) zich manifesteert.

Het betreft een bewust zijn van alles tegelijk, in het besef dat ik dat alles ben, omdat het zonder dat bewust zijn (voor mij) niet zou bestaan.

Er bestaat voor mij niets wat ik niet ben, zoals er voor jou niets bestaat wat wat jij niet bent.

 
EN TOEN?

Als je jezelf eenmaal hebt gezien, kun je anderen ook zien. Maar heeft het nut om er iets over te zeggen? Het internet staat vol met mensen die soortgelijke ervaringen hebben gehad; wat zou ik daar nog aan toe kunnen voegen? Daarbij zal begrijpen pas ervaren worden wanneer je er werkelijk klaar voor bent.

Hoe kun je mensen wiens bril nog troebel is vertellen wat jij door je schone bril ziet? Ze zullen je op je blauwe ogen moeten geloven. En waarom zou ik het lijden van mensen willen stoppen? Weet ik niet als geen ander hoe onmisbaar dat lijden is om tot verlossing te komen?

Wat dat betreft zou je het lijden beter kunnen vergroten want hoe eerder het ego onder zichzelf bezwijkt, hoe beter. In dat opzicht lijken alle pogingen tot herstel; alle medicijnen en therapieën, slechts uitstel van executie.

Na een tijdje besloot ik dat de hele ervaring een cadeautje alleen voor mij was geweest en ik ging verder met mijn leven. Maar ‘what is seen cannot be unseen’. Wanneer het je gelukt is om aan wal te geraken, ga je proberen anderen op de kant te helpen. Tenminste degenen die aangeven dat ze het watertrappelen moe zijn.

 
WAT NU?

Getuigen. Het geluk is mij ten deel gevallen dat ik onder de motorkap heb mogen kijken en het minste wat ik kan doen is beschikbaar zijn.

‘Je kunt een paard naar het water leiden maar je kunt het niet laten drinken.’ zo wil een oud gezegde. Zit je in een persoonlijke crisis of ben je op zoek naar jezelf, dan kan ik je tips & tricks geven waarvan ik uit ervaring weet dat ze helpen. Misschien dat je nog geen zin hebt om te drinken, maar dan weet je iig alvast de weg.

Erik van Os

 

©2019 Erik van Os / Contact